خرید بک لینک

تــو از اول سلامت پاســـخ بدرود با خود داشت

اگرچه سحر صوتت جذبه «داوود» با خود داشت

بهشتت سبـزتــــر از وعــده ی شداد بود امــا

- برایم برگ برگش دوزخ «نمرود» با خود داشت

ببخشایـــم اگـــــر بستم دگــــر پلک تماشــــا را

که رقص شعله ات در پیچ و تابش ، دود با خود داشت

«سیاوش» وار بیــــرون آمدم از امتحــــان گر چــــه

- دل «سودابه» سانت هرچه آتش بود با خود داشت

مرا با برکــــه ام بگذار دریا ارمغــــان تــــــو

بگو جوی حقیری آرزوی رود با خود داشت


برچسبها: محمدعلی بهمنی

برچسب: نویسنده: رویا رادمنش تاريخ: پنجشنبه 19 مرداد 1396 ساعت: 20:53

صفحه بندی