گیسوی تو تعبیر هزاران شب بغداد...

ای حاصل جمع پری و کژدم و ماهی!

یک نیمه طرب زایی و یک نیمه تباهی!

گیسوی تو تعبیر هزاران شب بغداد...

چون خواب شب بازپسین، نامتناهی!

گیسوی بلافاصله از کفر و یقینت،

هم فرش شیاطین شده هم عرش الهی!

در سایه ی هر پلک تو جمع اند خدایان

نزدیک ترین راه رسیدن به سیاهی!

دل سنگی ، از آن دست که کشکول دراویش

دل خواهی ،از آن روی که آیینه ی شاهی

آبان مجسّم شده! سرخ است دلم باز..

این سیب می افتد.. چه بخواهی.. چه نخواهی..

برچسبها: علیرضا بدیع