من باز به شوق تو نشستم سر کوچه

نزدیک غروب هیجان آور 1

من باز به شوق تو 1 سر کوچه

گل های سر روسری ات مثل همیشه

زنبور عسل ریخته سرتاسر کوچه

از دوختن چشم قشنگت به زمین است

نقشی که چنین حک شده در باور کوچه

اینگونه نگین در همه ی عمر ندیدم

اینقدر برازنده بر انگشتر کوچه

«گل در برو می در کف و معشوق ...» خدایا

من مست غزلخوانی سکرآور کوچه

لب تر کن تا ور بکشد پاشنه اش را

بی واهمه یکبار دگر قیصر کوچه

□

من کشته ی این عشقم و باید بگذارند

فردای جهان نام مرا برسر کوچه

برچسبها: رضا نیکوکار