من اشک می شوم و تو هم آه می شوی

وقتی دل از نبود تو دلگیر می شود

بی طاقت از زمین و زمان سیر می شود

زل می زنم به شیشه ی ساعت بدون پلک

انگار پای عقربه زنجیر می شود

اشکم به روی نامه و پاکت نمی چکد

گویی کویر دیده و تبخیر می شود

در لابه لای لرزش حیران سایه ها

بد جور رنج فاصله تفسیر می شود

در گیرو دار کشمکش آب و نان شب

ابراز عشق ، باعث تحقیر می شود

من اشک می شوم و تو هم آه می شوی

با اشک و آه خانه نفس گیر می شود

ای بی خبر- از این شب پر التهاب من

وقتی که مرگ یک شبه تقدیر می شود

من می روم و زیر لحد خاک می خورم

بی شک برای بوسه کمی دیر می شود

برچسبها: سید مهدی نژاد هاشمی