پدر و مادر

مادر ، تکواژهای است زیبا

مادر ، عین زیبایی است و البته که زیباتر از زیبایی چیزی نیست

قلب بزرگ خدا در سینهی مادران میتپد

مادر ، دستی بر گهواره دارد و دستی در دست خدا

آنگاه که مادر، گهواره را تکان میدهد

عرش خدا به لرزه درمیآید

و همهی فرشتگان سکوت میکنند

تا زیباترین سمفونی ِ هستی را بشنوند: « لالایی مادر را »

هیچ سنگی به آن سنگینی نیست

که بتوان آن را در یک کفهی ترازو نهاد

و در کفهی دیگر آن ، وزن مهر و قدر و قیمت مادرانه را سنجید

پدر ، باران است و مادر ، خاک حاصلخیز !

و زندگی با وجود این دو موجود ِ همزاد است

که سبز ِ سبز و آبی ِ آبی ست

مادر ، عنوان عاشقانهترین شعر خداست

شعری که مضمون آن جز عشق نیست

مادر ، همان عشقیست که در هیأت آدمی بر خاک گام برمیدارد

مادر ، چیزیست شبیه خودش

هیچچیز شبیه مادر نیست

مادر ، فقط مادر است . . .

و امّا ، پدر:

پدر ، میبخشد بیدریغ و دوستمیدارد بیچشمداشت

پدر ، کار میکند آنگونه که شمع میسوزد

او در تب و تاب ، خود را آب میکند

تا که گرما و روشنی به من و شما ببخشد

تنها خداست که به خلوت و تنهایی پدران راه دارد

تنها خداست که میداند پدران چه میکشند و چهها در دل دارند

پدران حضوری سبکبال دارند ، به چشم نمیآیند

و آنگاه که دیگر نیستند ، جایشان چهقدر خالیست . . .

جای خالی پدران را با هیچچیز نمیتوان پرکرد

پدر ، همان روحیست که خداوند به کالبد خاکی زندگی دمیده است

زندگی اگر زنده است ، دلیل آن پدراناند

این ابر بارانزای حضور پدران بر سر ِ زندگی

و سرزندگیتان هماره سایهگستر باد

برچسبها: احساسی, مادرانه