رج به رج موی تو را بر دار قالی می کشند

رج به رج موی تو را بر دار قالی می کشند

یا که بر بوم از تو تصویری خیالی می کشند

گاه با خاک جنوب و آب دریای شمال

بر تنت پیراهنی از نخل و شالی می کشند

هر طرف ارباب ها محض تصاحب کردنت

نقشه ای از جنگ های احتمالی می کشند

ای بهار رهگذر ! با رفتنت نقاش ها

سرنوشت باغ مان را خشکسالی می کشند

بعد از آن دیگر به جای شمعدانی های سرخ

در کنار پنجره گلدان خالی می کشند

بال در می آورم تا سر بکوبانم به طاق

هر کجا یک جفت ابروی هلالی می کشند

برچسبها: امیر توانا